ONS VERHAAL
Sommige ideeën ontstaan
in de stilte.
Het hedendaagse leven kan bijna alles digitaliseren.
Maar nooit de woorden die recht uit het hart komen.
Een oude intentie, in een nieuwe vorm.
Tijdens een lange autorit op weg naar de bergen, scrollend op mijn telefoon om de tijd door te komen, zag ik een bericht dat me bijbleef.
Ergens aan de rand van Londen was een pub. Niets bijzonders op zich, één van de zovele. Maar deze had toch wel iets heel bijzonders.
De pub was er al tientallen jaren. Mensen passeerden er voor een lekkere kop English Tea, een tasje koffie, hun aperitief. Maar hier konden ze nog iets extra doen. Sommigen namen er hun tijd om een brief te schrijven.
Misschien nog steeds weinig bijzonders, maar hier begint het echte verhaal.
Er was namelijk ook een speciale muur. Eentje vol kleine houten boxjes, zoals een oude apothekerskast, met een rij per maand en een kolom per jaar.
De pub-bezoekers schreven dus hun brief, verzegelden hem, adresseerden hem en kozen dan wanneer ze hun brief wilden laten toekomen door hem in de juiste maand/jaar box te laten glijden.
Elke maand opende de uitbater het doosje van die maand. En elke brief erin ging rechtstreeks naar het postkantoor.
Zo eenvoudig is het.
Geen algoritme. Geen automatisering.
Alleen een belofte die wordt nagekomen.
Een cafébaas die elke maand
trouw even de functie van postbode op zich nam.
Ik bleef daaraan denken.
Op het platteland van Ibiza, in het kleine dorpje Sant Carles, doet een bar met de naam Bar Anita al sinds de jaren zestig iets soortgelijks.
We leven in een wereld waarin alles snel en vluchtig gaat. Waarin berichten in seconden verdwijnen. Waarin we zelden de tijd nemen om de dingen te zeggen die er echt toe doen.
De pen verdwijnt haast. Kinderen leren typen voordat ze ooit schoonschrift leren. Het oude ambacht om iets echts op papier te zetten, met geduld en zorg, verdwijnt langzaam uit ons dagelijks leven.
Dat viel me op.
My Dear Tomorrow is mijn manier om ervoor te zorgen dat dat idee niet verdwijnt.
Het probeert de pen niet terug te brengen. Maar wel de intentie erachter.
Het geduld. De zorg. De beslissing om iets betekenisvols te zeggen.
Een plek waar je vandaag kan opschrijven wat er in je hart leeft, in het vertrouwen dat het aankomt wanneer het ertoe doet, bij de juiste persoon.